Πόσο χαίρομαι που δεν “πέτυχα” στις Πανελλήνιες

Κατηγορία ΓΝΩΜΕΣ-ΣΚΕΨΕΙΣ
Γράφτηκε από την  Παρασκευή, 08 Ιουνίου 2018 11:53

Σήμερα από το πρωί το timeline μου -και υποθέτω όχι μόνο το δικό μου- γέμισε με ευχές για όλα εκείνα τα 17χρονα παιδιά που ξεκινούν τη “μάχη” για να πιάσουν τη σχολή των ονείρων τους.

Δε μπόρεσα να μην ανασύρω από τα ντουλάπια της μνήμης μου τη δική μου αντίστοιχη στιγμή. Συνηδειτοποίησα ότι πέρασαν 10 ολόκληρα χρόνια! 10 ολόκληρα χρόνια κι ακόμη νιώθω τη γεύση των δακρίων μου όταν επέστρεψα από το μάθημα των Μαθηματικών Κατεύθυνσης. Το μάθημα αυξημένης βαρύτητας που τότε πίστευα ότι μου κατέστρεψε τα όνειρα. Τώρα, 10 ολόκληρα χρόνια μετά συνειδητοποιώ ότι μου έφτιαξε τα όνειρα και ένα μέλλον που ούτε εγώ φανταζόμουν! Που να ξερα...

Ώντας μαθήτρια του 19 και κάτι, αντιλαμβάνεστε ότι οι στόχοι μου ήταν υψηλοί. Ακόμα απορώ βέβαια γιατί η σχολή-στόχος πρέπει να είναι ανάλογη της βαθμολογίας σου, αλλά αυτό είναι άλλη -μεγάλη- κουβέντα. Δεν έχει σημασία ποια ήταν η σχολή που ήθελα, ούτε σε ποια μπήκα, ούτε από ποια αποφοίτητα εν τέλει. Γιατί, ναι, σε άλλη σχολή στόχευα, σε άλλη μπήκα και από άλλη σχολή πήρα πτυχίο. Και αυτό που είμαι σήμερα επαγγελματικά δεν σχετίζεται με καμία από τις τρεις αυτές σχολές.

Σκέφτομαι τον τρόπο που λειτουργεί το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας και εκνευρίζομαι. Τα 3 τελευταία χρόνια της εφηβικής και “αθώας” ζωής μας αντί να τα ζήσουμε και να τα χαρούμε πραγματικά και ουσιαστικά, εμείς γινόμαστε ρομποτάκια ενός συστήματος που έχει γράψει πριν από εμάς για εμάς κάθε μας κίνηση. Σχολείο-φροντιστήριο-διάβασμα στο σπίτι. Αυτή ήταν η καθημερινότητά μου -και όλων των παιδιών που ήθελαν να τα πάνε καλά στις εξετάσεις- από τα 15 έως τα 18.

Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να κάνεις το μηχανογραφικό σου και να επιλέξεις τη σχολή σου -άρα θεωρητικά και την επαγγελματική σου πορεία-, όταν το μόνο που ξέρεις για εσένα είναι ότι είσαι πολύ καλή μαθήτρια;;

Ποιο θα είναι το κριτήριο που θα καθορίσει την επιλογή σου; Ξέρεις ποιος είσαι; Σε τι είσαι καλός; Έχεις την ωριμότητα να σε φανταστείς στο μέλλον; Έχεις λάβει το σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό προς ποια κατεύθυνση μπορεί να σε οδηγήσει η κάθε σχολή; Η απάντηση είναι μια και δυστυχώς ίδια σε κάθε ερώτημα: ΟΧΙ. Κι αυτός είναι ο λόγος που τόσοι και τόσοι πτυχιούχοι εξασκούν άλλο επάγγελμα από αυτό που σπούδασαν. Εντάξει, σαφώς παίζει ρόλο και η ανεργία σε αυτό και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τόσες θέσεις εργασίας, όσοι είμαστε αντίστοιχα οι πτυχιούχοι κάθε τομέα. Παρόλα αυτά πιστεύω τόσο πολύ στο ότι η ζωή σε οδηγεί εκεί που πραγματικά πρέπει να είσαι... Κι επειδή δεν θα ήθελα να παρεξηγηθώ, αναγνωρίζω πως πάντοτε υπάρχουν εξαιρέσεις και άνθρωποι που αδικήθηκαν από τη ζωή και την τύχη.

Αναλογίζομαι την ψυχολογική ταλαιπωρία που υπέστη στα χρόνια του λυκείου κυνηγώντας ένα “άκυρο” όνειρο και στενοχωριέμαι. Στενοχωριέμαι γιατί ξέρω ότι εκεί έξω υπάρχουν κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά σαν εμένα που ένα ατόπημα κατά την ώρα εξέτασης τους στέρησε ή θα τους στερήσει την “επιτυχία” στις εξετάσεις κι είναι τόσο κρίμα...

Αγαπημένα μου μαθητάκια, αποβάλλετε κάθε άγχος από την ψυχούλα σας. Μια κόλλα χαρτί δε μπορεί να καθορίσει το μέλλον σας ούτε στην επιτυχία, ούτε στην αποτυχία.

Οι επιλογές σας θα είναι αυτές που θα σας καθορίσουν από τη στιγμή που θα βγείτε από το μικρόκοσμο του σχολείου και θα αντιμετωπίσετε ως ενήλικες πια την κοινωνία. Και μη πελαγώσετε αν μπείτε στη σχολή και διαπιστώσετε ότι δεν είναι αυτό που περιμένατε. Είναι απόλυτα φυσιολογικό. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά και αρπάξτε κάθε ευκαιρία που θα βρεθεί μπροστά σας. Για κάποιο λόγο θα έρχεται σε εσάς και όχι σε κάποιον άλλο... Όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν κι αυτός είναι πάντα για καλό... Ξέρει η ζωή που θα σε πάει...

Δώστε τον καλύτερό σας εαυτό, χαρείτε μέχρι το μεδούλι το τελευταίο πραγματικά ανέμελο και ξέγνοιαστο καλοκαίρι της ζωής σας και καλή τύχη από Σεπτέμβρη, όπως κι αν έρθουν τα πράγματα!

Ζωή Καρασουλτάνη

Αν και της έχει στοιχίσει, επιμένει να είναι αφοπλιστικά ειλικρινής. Βλέπει τη ζωή και τη Ζωή όμορφη γιατί έτσι πρέπει. Ξυπνά κάθε μέρα με χαμόγελο και η αγαπημένη της μέρα είναι η Δευτέρα γιατί μπορεί να κάνει νέα ξεκινήματα. Θα έπρεπε να είχε γεννηθεί σε άλλη εποχή. Ώρες ώρες μοιάζει να ζει στο δικό της παραμύθι. Έτσι εξηγείται πως η ατζέντα της δεν είναι application στο κινητό αλλά το παραδοσιακό τετραδιάκι στολισμένο με glitter και stickers, στην οποία σημειώνει πάντοτε με ροζ στυλό με πούπουλα! Όποτε επιλέγει να επισκεφθεί τον κανονικό κόσμο είναι για να... φάει σοκολάτα!

Εγγραφή στο newsletter

για όλα όσα δεν θέλεις και δεν πρέπει να χάσεις!